I’m back (denk ik)

Kan ik het nog wel, bloggen? Vroeg ik mezelf eerder deze weken min of meer in stilte af. Omdat ik eraan dacht dat ik het ooit regelmatig deed, maar ook omdat mijn blogs zo nu en dan nog ter sprake komen. Ik probeer het gewoon, dacht ik. En daar zit ik. Bij mijn ouders op het bankje in de tuin, typend op mijn laptop. Terwijl ik aan het schrijven ben, krijg ik flashbacks naar de keren dat ik mijn scriptie(s) of essays schreef tijdens mijn studioperiode. Enfin, de titel zegt het al: I’m back. Na een tijdje niets te hebben gepubliceerd, besloot ik eindelijk weer eens iets online te plaatsen.

De afgelopen weken schreef ik wel hoor, maar ik vond niets leuk genoeg. Het was te kort, te mieperig, te suf of ronduit bagger. Vond ik zelf. Of zijn onderwerpen als een prachtige stellingkast, een verdwaalde muis in huis, een kapotgevallen drieliterfles wasmiddel in de badkamer, een verzopen MacBook of een halfuur durende rit in een Connexxionbus zonder enige vorm van airco juist leuk? Zegt u het maar.

Hoe dan ook: de behoefte om te bloggen is er nog altijd wel. Helaas laat de uitvoering vaak te wensen over. Zonde eigenlijk, maar misschien ook logisch. Als je dagelijks van 9.00 tot 17.30 uur als een dolle zit te tikken, ben je aan het eind van de dag misschien ook weleens uitgeschreven zou je zeggen. Of toch niet?

We gaan het zien.

Geef een reactie