Misschien verschijn je binnenkort wel in een advertentie

Zeg eens eerlijk: Wie van jullie leest algemene voorwaarden? Ik niet hoor. Teveel moeite. Nu ik er zo over nadenk is dat eigenlijk best gek, want waarom zou je voorwaarden accepteren terwijl je niet eens weet wat ze werkelijk inhouden? Luiheid, pure luiheid. Toen ik me weet ik het hoeveel jaar geleden éindelijk wat minder focuste op mijn Hyvesprofiel en begon aan Facebook, had ik écht geen zin om eerst die hele waslijst aan voorwaarden en regels te lezen. Eerst nog even over Hyves: Wie was daar net zoals ik óók goldmember? Ik vond het vooral heel leuk dat je als goldmember de titels van verschillende kaders kon veranderen en een welkomsberichtje op je profiel kon zetten. Volgens mij had ik het destijds drukker met het pimpen van mijn profiel, dan het onderhouden van mijn online vriendschappen met vrienden die ik overigens een uur vóór ik hun krabbel las, ook gewoon op school had gezien.

Glitterende krabbelplaatjes in overvloed
Eerst vond ik Facebook overbodig. We hadden toch Hyves? Maar goed, we weten allemaal hoe dat ging: Hyves groeide uit tot een online platform voor volwassen vrouwen met een passie voor glitterende krabbelplaatjes en Facebook werd de bom. En wat hadden we het leuk, hè? Dat was Facebook vóór je eerst twintig minuten moest scrollen door foto’s van zielige puppy’s, gedeelde en gelikete berichten waarmee je een nieuwe keuken of een houten tuintafel kunt winnen en korte, vaak grappige video’s die we eigenlijk allemaal al een keer eerder hebben gezien. Deze dingen maken Facebook naar mijn mening wat minder leuk dan vroegâh. Maar goed, desalniettemin ben ik tegenwoordig nog wel vaak op Facebook te vinden.

De gevolgen zijn eng, geloof me
Ik hou van social media en heb vrijwel overal een profiel, daarnaast ben ik redelijk nonchalant met betrekking tot de welbekende algemene voorwaarden. Zoals ik jullie eerder al vertelde, klik ik deze vrijwel altijd gewoon weg. Ik heb toch geen zin om dat hele verhaal te lezen? Zelfs toen ik hoorde over de vernieuwde voorwaarden van ons oude vertrouwde Facebook, interesseerde me dat vrijwel niets. En het boeide me ook niets, tot ik ergens een tweet voorbij zag komen van iemand, ik meen Tess Milne, die vertelde dat haar foto werd gebruikt voor afslankproducten en dat ons dat ook zou kunnen gebeuren. Nu hoeft dat natuurlijk niet per se over afslankproducten te gaan, in dat geval zou ik waarschijnlijk niets hoeven te vrezen. Ik denk niet dat mijn foto voor zo’n advertentie gebruikt zal worden. Enfin, in haar tweet linkte ze naar een radio-uitzending waarin de gevolgen van de verandering van de voorwaarden wat duidelijker werden uitgelegd. En kom nu alsjeblieft niet tegen me vertellen dat je niet begrijpt waarom ik me hier druk om maak, terwijl ik ook profielen heb op 400 andere sociale netwerken én daarnaast ook nog een iPhone heb, waar ik alles lekker aan koppel en waarvan Apple ook alle gegevens kan inzien. Dat weet ik. Ik ben ook niet achterlijk.

Even naar Amerika om Facebook aan te klagen hoor
Terug naar de enge voorwaardenverandering, en nee, dat is vast ook geen bestaand woord. Maar Facebook mag – indien je na 30 januari inlogt en je dus akkoord gaat met de voorwaarden – je foto’s gebruiken voor commerciële doeleinden. Wat zoiets betekent als dat Facebook jouw leuke vakantiefotootje, gemaakt in Chersonissos, (je weet wel, die heel de wereld kan zien, in dat album tussen die 3000 andere foto’s van die vakantie) mag gebruiken om Chersonissos te promoten. Of eh, laat me nog wat bedenken, ik surf even naar Facebook om voor een ander voorbeeld. Ben ik weer: Facebook mag jouw foto met je nieuwe Samsung telefoon gebruiken om het nieuwe model te promoten. Best wel eng, toch? Althans, voor mensen die niet als model door willen breken dan. En wat het ergste is, indien je het er niet mee eens bent, heb je eigenlijk gewoon een probleem. Je kunt er niets tegen doen. Of je moet even naar Amerika vliegen; daar kun je tussen het shoppen en selfies schieten door (je moet tenslotte laten zien dat je in Amerika bent!) Facebook wel even aanklagen. Aanklagen kan namelijk alleen bij Amerikaanse rechtbanken. Ook zoiets engs.

Ik blijf voorlopig nog op Facebook, dus ík ga akkoord
Goed, het is dus misschien zo ver: ik ben bang voor Facebook. Maar hoewel ik twijfel, verwacht ik niet dat dit de uiteindelijke reden zal zijn waardoor ik mijn profiel óóit zal verwijderen. Ooit. Dus niet vóór 30 januari. Ik denk dat ik gewoon lekker blijf Facebooken, hoor. Met andere woorden: ik ga akkoord met de voorwaarden en Facebook mag feitelijk gezien dus mijn foto’s gaan gebruiken. Maar goed jongens, moet ik nou eigenlijk wel bang zijn? Feit is, dat je áltijd moet oppassen met wat je op Facebook plaatst. En dat doe ik ook. Ik plaats vrijwel nooit (heftige) foto’s op Facebook. Dit betekent dan toch eigenlijk ook dat ik niet bang voor je hoef te zijn, Mark? En ach, als ik ooit in een advertentie verschijn, kan dit zo maar het begin zijn van de televisiecarrière waar ik stiekem altijd al van droom.

Zo, uitgetikt. Ik ga nog even op Facebook loeren.

Groet, Patrick

Geef een reactie