Ik verhuisde

Daar ben ik weer. Twee jaar, twee eindscripties en pak ‘m beet vijftigduizend essays verder. Inmiddels woon ik in Rotterdam. Dat weten jullie – althans, daar ga ik vanuit. Toch wil ik jullie daar graag wat over vertellen. Voornamelijk omdat ik hier inmiddels alweer een tijd geleden schreef dat ik uit huis wilde. Dat is nu dus gebeurd.

Ga ik op kamers?

De zon schijnt en ik fiets. Echt. Niet zonder reden hoor, want ik ben onderweg naar huis. Ik heb gewerkt. Gezien de gebrekkige infrastructuur bij mij in de buurt, fiets ik vanaf de bushalte terug naar huis. Ik had natuurlijk ook vanaf werk naar huis kunnen fietsen, maar dat deed ik niet. Toen niet. Nooit niet. Terwijl ik met mijn ene hand mijn relatief grote telefoon uit mijn broekzak probeer te vissen, hou ik mijn andere hand aan het stuur en slinger ik wat over het fietspad. Ik zou op de weg moeten letten, maar mijn gedachten besluiten een eigen leven te leiden. Omdat ik geen zin heb om over heftige levensvragen te filosoferen, geef ik mezelf niet de kans om er ook maar één te beantwoorden. Inmiddels heb ik mijn telefoon te pakken. Onhandig toets ik mijn toegangscode in, zoek ik voor die paar minuten dat ik fiets een leuk liedje en besluit ik de Facebook app aan te tikken.

Guusje groeit

Guusje is inmiddels pakweg elf weken. En ze groeit! Logisch, natuurlijk, maar tegelijkertijd ook jammer. Helaas, ze blijft niet voor altijd zo klein als ze was toen ze haar eerste stappen op Achthuizense bodem zette. Onze Guus vervangt Bailey niet. Die zijn we overigens ook nog lang niet vergeten. Nou en Guus, die kunnen we natuurlijk niet vergeten. Nooit. Geen minuut, want dan hangt ze al aan je broekspijp. Of je mouw.

Meet: Guusje

Een paar weken terug namen we als gezin afscheid van onze lieve schat Bailey. Bailey was onze elfjarige zwarte labrador. Een schat van een beest. Een paar maanden geleden begon hij te kwakkelen; het abces op zijn kop werd groter en bleek uiteindelijk een tumor aan zijn zenuwklier te zijn.  De tumor werd operatief verwijder en na de operatie ging hij steeds meer achteruit. Hij wilde niet meer eten en niet meer drinken. We verloren de hoop, het ging niet goed met hem. Een paar dagen later namen we afscheid. Een hele verdrietige bedoeling. Hoewel mijn moeder me er altijd al voor waarschuwde, had ik niet verwacht dat het zo’n emotioneel wrak van me zou maken, als dat het deed.

Babykrulpeterselie

De moestuintjesactie van Albert Heijn loopt maar tot 15 maart 2015. Daar kom ik net achter en dat vind ik dus mooi kloot’n. Vorige week besloot ik namelijk om me volledig te focussen op mijn carrière als tuinman, toen ik mijn eerste zaadjes van de Albert Heijn plantte. Terwijl jullie allemaal nog druk bezig waren met het zoeken naar een plekje voor jullie vijftig gespaarde dozen vol neppe kristalgrazen en andere gratis attributen, zat ik met mijn groene vingers in de aarde.

Was lezen maar één van mijn hobby’s

Een vreselijk gevoel vind ik het: jaloers zijn op iemand die aandachtig en ontspannen een boek zit te lezen. En het ergste is, het soort mensen dat rustig een boekje gaat zitten lezen, zit overal. In het openbaar vervoer, op school, zelfs thuis. Overal. Er bestaan mensen die serieus over het concentratievermogen beschikken om een boek te pakken en dat in één ruk uit te lezen. Waarom lukt mij dat niet? Het lijkt me heerlijk.

Misschien verschijn je binnenkort wel in een advertentie

Zeg eens eerlijk: Wie van jullie leest algemene voorwaarden? Ik niet hoor. Teveel moeite. Nu ik er zo over nadenk is dat eigenlijk best gek, want waarom zou je voorwaarden accepteren terwijl je niet eens weet wat ze werkelijk inhouden? Luiheid, pure luiheid. Toen ik me weet ik het hoeveel jaar geleden éindelijk wat minder focuste op mijn Hyvesprofiel en begon aan Facebook, had ik écht geen zin om eerst die hele waslijst aan voorwaarden en regels te lezen. Eerst nog even over Hyves: Wie was daar net zoals ik óók goldmember? Ik vond het vooral heel leuk dat je als goldmember de titels van verschillende kaders kon veranderen en een welkomsberichtje op je profiel kon zetten. Volgens mij had ik het destijds drukker met het pimpen van mijn profiel, dan het onderhouden van mijn online vriendschappen met vrienden die ik overigens een uur vóór ik hun krabbel las, ook gewoon op school had gezien.